Vroeg naar bed, dus vroeg wakker. Sjanneke was om half 5 uit wakker. Om half 7 konden we aan het ontbijt dus alles weer op de motoren gebonden en om half 8 waren we weer onderweg voor de tweede etappe van onze reis.
Via Le Mans gereden dit keer, was een hele mooie tolweg tussen velden, bergen en dalen.
Kon ik toch een beetje wennen aan het bergachtige land.
Heerlijk rijden toch wel op die tolwegen, al kost het wel wat. Maar ook de benzine stations zijn schoon.
Weer veel rustpauzes genomen die dag, want we wilde Bordeaux voorbij en dat waren weer heel wat kilometers.
Rusten is nodig vooral op de motor, anders ga je turen en krijg je slaap. Ook de benen moeten gestrekt worden en zeker je armen willen even bewegen.
Het was een warme dag en bij een stop wilde je alleen schaduw met die motorkleding aan en proberen veel te drinken, want je verliest veel vocht.
Bordeaux hadden we dus met de spits, wat een drukte. Dus dicht achter elkaar rijden en zo maar proberen dat er geen Fransman tussen glipt en je elkaar kwijt raakt in de massa's auto's en motoren.
Na Bordeaux had ik het dus weer wel even gehad en wilde zo snel mogelijk van de weg af.
Een hotelletje langs de snelweg gezocht en daar was gelukkig plaats, later bleek het niet het goedkoopste te zijn, maar we waren moe dus moest maar voor een nachtje.
Was wel weer schoon, met eigen badkamer en wc.
Restaurantje erbij bleek ook erg duur, dus naar een restaurantje er naast, was zelfbediening, nah, we keken eens in de vitrine daar..........neeeeee, dat wil ik niet eten bah, wat zag dat er allemaal goor en vies uit. Overal lagen dikke koeken van korsten op.
We besloten maar wat bij het benzinestation te halen, waaronder ondermeer een lekkere droge knoflookworst.
De andere dag zal wel iedereen in mijn buurt de knoflook geroken hebben haha.
Ondertussen contact gehad via Wifi met 5 van onze clubmaatjes die al in Bayonne zaten in een F1 hotel.
Of we de volgende dag met hun door wilde rijden, de Pyreneeën over over binnen wegen.
Nah, ik schoot gelijk in de stress, want die bergen zijn toch wel erg hoog, maar we besloten het toch te doen.
Dan moesten we wel tussen 9 en 10 uur daar zijn de andere dag en we moesten nog 170 km rijden om bij hun te komen.
Weer vroeg naar bed, wat moet je anders langs de snelweg in een hotelletje waar we op het terrasje gingen zitten en er gewoon niemand ons kwam vragen of we wat te drinken wilde.
Fransen blijven rare mensen.
 |
| Motoren vanaf het balkon van het hotelletje |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.